يكي از جنايتهاي كه در تاريخ معاصر به وقوع پيوسته و قلب تمامي انسانهاي داراي وجدان بيدار
و بالاخص شيعيانرا بشدت جريحه دار نموده ، تخريب قبور ائمه بقيع (ع) مي باشد . هرگاه شخصي
پس از سفر حج به ميان هموطنان مراجعت مي نمايد از بغضي عميق پرده برمي دارد ، كه دل همه
را به درد مي آورد و آن چيزي نيست جز حكايت غربت ائمه بقيع .
در طي اين مقاله قصد دارم پرده از جنايتي بردارم كه در ان باز هم بهائيت و سران آن و عين الملك هويدا پدر امير عباس هويدا بطورغير مستقيم در كنار برادر نامشروعشان وهابيت نقش اساسي
دارند .
شروع يك توطئه
براساس گزارش حسين پيرنظراز سفارت ايران در مصر، اگر دولت ايران براى يكى
دو 
سال ديگر، رفتن به حج را منع مى كرد، حتماً حكومت حجاز حاضر به قبول
شرايط پيشنهادى ايران مى شد و در
نتيجه،هم براى زائران ايرانى رفع مزاحمت
مى گرديد و هم نسبت به تعمير قبور
و خرابی هاى به عمل آمده امتيازاتى
به دست مى آمد.
ليكن متأسفانه اين كار صورت نمى پذيرد و در خرداد 1308 هـ . ش. اولين
مراوده رسمى ديپلماتيك ميان ايران و حكومت عبدالعزيز صورت گرفته و در
شهريور همين سال، معاهده مودّت ميان ايران و حجاز امضا و در فروردين
سال 1309 هـ . ش. حبيب الله هويدا با عنوان نماينده ايران و با سمت كاردار
وارد جدّه مى شود.
تأسيس سفارت ايران در عربستان، كه به نوعى تقويت حكومت عبدالعزيز را
در پى داشت، به حدّى براى عبدالعزيز مهم بود كه هويدا پس از ملاقات با وى،
از قول كفيل وزارت خارجه در گزارش خود مى نويسد:
«... و ذكر كرد كه هيچ وقت اعلى حضرت را تا اين درجه شاد و مسرور نديده
بوديم كه امروزه از ملاقات شما و وصول ناصر همايون شاهنشاهى اظهار شادى
و سرور علنى مى فرمودند... .»
مأموريت حبيب الله هويدا
حبيب الله هويدا در ايجاد اين ارتباط نقش
مهمّى داشته و لذا دولت حجاز نيز به
مسؤولان وزارت خارجه خود دستور مى
دهد كه هميشه او را راضى و خورسند
نگاه دارند كه اسباب تكدّر خاطر و دلتنگى
براى او فراهم نشود و تمام مطالب و
تقاضاهاى او را به فوريت انجام دهند!
باتوجه به اينكه حبيب الله هويدا يكى از دو نماينده ايران براى بررسى وضعيت
حجاز در اثر حمله وهابى ها و تخريب اماكن مقدسه بوده و از سوى ديگر، وى
براساس اسناد، داراى مسلك بهائيّت و از بهائيان شناخته شده بوده است،
همه گوياى آن است كه متأسفانه نماينده ايران به صورت پنهانى نقشى مؤثر
در ناديده گرفتن اين مسأله مهم داشته است. اين نكته زمانى تقويت مى شود
كه ملك عبدالعزيز به هويدا مى گويد:
«... ما شما را از خود مى دانيم (كه البته درست هم مي گفته چون وي از
سران وهابيت و عين الملك از پيروان بهائيت بوده است )، شما نيز خود را مثل
ساير نمايندگان اجانب ندانيد، هيچ وقت لزوم به تحصيل اجازه نيست، هروقت
كه ميل داريد، بدون هيچ ملاحظه، به ديدن ما بياييد، چه در مكه چه در اين جا
، ما هميشه آماده ملاقات شما هستيم... .»
در روزنامه الوطن (چاپ بغداد)، در تاريخ 20 ربيع الاول 1348 هـ . ق. در زمينه
به رسميت شناختن دولت حجاز توسط ايران درباره نماينده ايران، حبيب الله
خان عين الملك معروف به هويدا مى نويسد:
«... مشاراليه كاملاً به اين قضايا آگاه است و علاوه بر اينكه زبان مملكت را
به خوبى
مى داند، محل اعتماد ملك عبدالعزيز و رجال حكومت حجاز است و
شخصاً نزد آن ها محترم است و بديهى
است كه تعيين او به اين سمت، مسأله را
به طور دلخواه حل و تسويه مى نمايد!»
در ماده سوم عهدنامه مودّت، امضا شده
ميان دو كشور، هيچ اشاره اى به مسأله
تخريب و هدم آثار اسلامى و قبور ائمه بقيع نشده و با كمال تأسف راحت از
كنار آن گذشته اند. هويدا تا سال 1353 هـ . ق. به عنوان نماينده ايران در حجاز
مشغول به كار بوده است.
حبيب الله هويدا در مأموريتش به مدينه، براى كسب اطلاع از ميزان خرابى ها،
تلاش جدى كرده تا اين حادثه مهم را بسيار كمرنگ تلقى نموده، وهابيان را به
نوعى، تبرئه نمايد. در گزارش وى چنين آمده است:
... بالاى مناره، قبه مطهّر صعود كرديم، يكصد و سى پله بالا رفتيم و از آن جا
قبه مطهر را زيارت نموديم (زيرا صعود بالاى قبه غيرممكن است). از آن جا
مشاهده نموديم كه فقط پنج گلوله تفنگ به قبه مطهر اصابت نموده و اندكى
سوراخ كرده است و ابداً خرابى وارد نيامده است! اولاً نمى شود حتم كرد كه
اين گلوله ها از طرف وهابى ها بوده است! ثانياً برفرض اينكه از طرف آن ها
بوده باشد، واضح است عمدى نبوده است! و در اثناى تيراندازى به همديگر
خطاءً به قبه مطهر اصابت كرده است! و دليل صحت اين نظريه اين است كه
قبه مرقد مطهر خيلى عظيم و بزرگ است و وهابى ها هم در پشت دروازه و
قلعه شهر بوده اند و تعدادشان بيش از سه ـ چهار 
هزار بوده است; اگر قصد
اصابت مى داشتند، اقلاً دو سه هزار
گلوله به قبه مطهر مى رسيد! به هر
حال فقط آثار پنج گلوله تفنگ در روى
قبه مطهر بود و همچنين آثار چهار ـ
پنج گلوله بر قبه اهل بيت بود، خادم
باشىِ حرم مقدس نيز سه ـ چهار
عدد گلوله آورده و به بنده داد و گفت كه اين ها را روى بام حرم يافته و تصور
مى كند كه از گلوله هايى است كه به قبه مقدس رسيده است. فدوى آن ها
را تقديم خواهم نمود كه در موزه وزارت معارف محفوظ بماند... .»
الا و لعنت الله علی القوم الظالمین ........
" 
صیون که تربیت شده دستگاههای اطلاعاتی انگلستان بود، به مقتضای ماموریت پس از چندی اداره مالیه را رها کرد و معلمی فرزندان فرمانده بریگارد قزاق در اصفهان را بر عهده گرفت و پس از چندی هم به دانشکده افسری رفت و درجه سلطانی – سروانی – گرفت و به همکاری با فرانسویان در ژاندارمری پرداخت. او زمانی هم مترجم " آرمیتاژ اسمیت" – نماینده انگلستان در وزارت اقتصاد – شد. او که از زمان حضور آرمیتاژ در میان بختیاریها در خصوص مسئله نفت با وی دوستی کرده بود، مصطفی فاتح، همکلاس و همکار دیرینش را به انگلیسیها معرفی کرد. مئیر عزری در این باره
مئیر عزری نیز پس از مهاجرت خانواده اش به اسرائیل، به آنها ملحق شد و چندی در فعالیتهای مختلف حزبی و غیر حزبی مشغول بود. با تثبیت قدرت حکومت پهلوی و جابه جائی آمریکا و انگلیس، به ایران بازگشت تا با بهره گیری از شناخت گسترده اش نسبت به فرهنگ و آداب و رسوم مردم ایران به ماموریتهای پنهانی خویش مشغول گردد. مئیر عزری از سال 1337 تا 1352 در ایران هر آنچه خواست کرد و پس از آن به اسرائیل بازگشت تا ضمن فعالیتهای متعددش در وزارت دارایی، مشاور ویژه مسائل نفتی با ایران باشد.
چندی از پیشوایان شیعه گفت : " من همانم که باب گفته بود، آمده ام تا جهان را از زشتی برهانم و ..." !! چنین گویه ای را پیشوایان شیعه با داستان امام دوازدهم ناهماهنگ انگاشتند و از ناصرالدین شاه خواستند فتنه تازه را هرچه زودتر خاموش کند. بهاالله دستگیر و پس از رنجهای فراوان همراه گروهی از پیروان وفادارش به خاک عثمانی تبعید شد. سران سنی عثمانی نیز نگرش چندان خوشی به وی نداشتند، پس از سرگردانیهای آزارنده در بغداد و ادرنه ( آدریانوپول) و استانبول، بهاالله و پیروانش ناچار در شهر عکا، نزدیکی حیفا جای گرفتند. بهاالله پس از چندی درگذشت و در باغ زیبای ایرانی به خاک سپرده شد که امروز یکی از بزرگترین نمایشگاههای بهائیان است. عباس افندی ( عبدالبها) جانشین بهاالله توانست با خردمندی و دانش سازماندهی بینش بهائیت را جهانگیر نماید و یکی از بزرگترین نمایندگیهایش را در
شیکاگو بر پا سازد. عبدالبها در سال 1921 درگذشت و پیروانش آرامگاه زیبایی در بلندیهای کرمل حیفا برپا ساختند. شوقی افندی به جانشینی وی نشست و سپس گروه نه تنی از برجستگان کیش بهائی به رهبری این کیش برگزیده شدند که " بیت العدل اعظم" است و تاکنون نیز همانگونه مانده است.
هم کیشان، راه را برای یارگیریهای بیشتری باز می کرد. بسیار شنیده شده بود که هویدا و برخی از سران لشکری و کشوری در دولت به کیش بهائی پیوسته اند.
اصرار بیت العدل در بهائی نشان دادن خود ،متحمل 
